حدیث رعایت بهداشت فردی- قسمت4

امام علي (ع) مي فرمايد:
تَنَظَّفُوا بِالماءِ مِنَ النَّتِنِ الرِّيحِ الَّذي يُتَأذّيمِنهُ .
 خود را با آب از بوي ناخوشايند ، كه ديگران را مي‏ آزارد ، پاك كنيد .
 

كتاب من لايحضره الفقيه ، جلد 1 ، صفحه 115

امام صادق (ع) مي فرمايد:
‏ الدُّهنُ يُلَيِّنُ البَشَرَةَ و يَزيدُ فِي الدِّماغِ و يُسَهِّلُ مَجارِيَ الماءِ و يُذهِب القَشَفَ و يُسفِرُ اللَّونَ .
روغن [ماليدن به پوست] آن را نرم و عقل را زياد مي‏ كند ؛ روزنه‏ هاي پوست را پاك مي‏ كند و آلودگي تن را از بين مي‏ برد و رنگ پوست را روشني مي‏ بخشد .  

الكافي ، جلد 6 ، صفحه 519

امام كاظم (ع) مي فرمايد:
  الحَمّامُ يَومٌ ويَومٌ لا يُكْثِرُ اللّحْمَ ، وإدْمانُهُ كلَّ يَومٍ يُذيبُ شَحْمَ الكُلْيتَينِ .
يك روز در ميان حمّام رفتن انسان را چاق می ‏كند و هر روز حمّام رفتن چربى كليه‏ ها را آب می كند .

مكارم الأخلاق جلد 1 / صفحه126 /حديث 303

امام صادق (ع) مي فرمايد:
ثَلاثةٌ يُسْمِنَّ وثَلاثةٌ يُهْزِلْنَ ، فأمّا الّتي يُسْمِنَّ : فإدْمانُ الحَمّامِ ، وشَمُّ الرائحَةِ الطَّيّبهِ ، ولُبْسُ الثِّيابِ اللَّيّنَةِ ، وأمّا الّتي يُهْزِلْنَ : فإدْمانُ أكْلِ البَيضِ ، والسَّمَكِ ، والطَّلْعِ .
سـه چيز انسان را فربه  و سه چيز لاغر مى‏ سازد . آن سه كه فربه مى‏ كند : حمّام رفتن زياد ، بوييدن بوى خوش و پوشيدن لباس نرم است و آن سه كه لاغر مى‏ كند : خوردن زياد تخم مرغ ، ماهى و خرماى نارس است

الخصال : صفحه 155 / حديث194

امام كاظم (ع) مي فرمايد:
السِّواكُ فِي الخَلاءِ يورِثُ البَخَرَ .
  مسواك زدن در آبريزگاه (توالت)، بد بويى دهان را در پى مى‏ آورد .

كتاب من لا يحضره الفقيه ، جلد 1 ، صفحه 52 ، حديث 110

امام صادق (ع) مي فرمايد:
الاِستِنجاءُ بِالماءِ البارِدِ يَقطَعُ البَواسيرَ .  
طهارت گرفتن با آب سرد (در توالت) ، بواسير را از ميان مى ‏بَرَد .

بحار الأنوار ، جلد 62 ، صفحه 74 ، حديث 35

امام رضا (ع) مي فرمايد:
مَنفَعَةُ الحَمّامِ تُؤَدّي إلَى الاِعتِدالِ ، ويُنَقِّي الدَّرَنَ ، ويُلَيِّنُ العَصَبَ وَالعُروقَ ، ويُقَوِّي الأَعضاءَ الكِبارَ ، ويُذيبُ الفُضولَ وَالعُفوناتِ  
فايده حمّام كردن آن است كه به اعتدال مى‏ انجامد ، چرك را مى‏ زدايد ، پِى و رگ‏ها را نرم مى ‏سازد ، اندام‏هاى بزرگ را تقويت مى‏ كند ، و مواد زايد و عفونت‏ها را نيز ذوب مى‏ كند.

طبّ الإمام الرضا عليه‏السلام ، صفحه 29 ، بحار الأنوار ، جلد 62 ، صفحه 322
 

رسول اكرم (ص) مي فرمايد:
 فَأَمَّا الدّاءُ : فَالدَّمُ وَالمِرَّةُ وَالبَلغَمُ ؛ فَدَواءُ الدَّمِ الحِجامَةُ ، ودَواءُ البَلغَمِ الحَمّامُ ، ودَواءُ المِرَّةِ المَشِيُّ
درد ، سه چيز است و درمان نيز سه چيز . امّا درد ، عبارت است از : خون ، تلخه و بلغم . درمان خون ، حجامت است ، درمان بلغم ، حمّام است ، و داروى تلخه نيز راه رفتن .   

**مقصود از «مشىّ» در پايان روايت ، هر چيزى است كه مسهل باشد. از آن رو ، مسهل را «مشى» ناميده ‏اند كه شخص را به راه رفتن و رفتن به سمت آبريزگاه ، وادار مى ‏سازد .

 بحار الأنوار ،جلد 62 ، صفحه 127 ، حديث 87
 

امام رضا (ع) مي فرمايد:
مَن أرادَ ألاّ يَشتَكِيَ مَثانَتَهُ ، فَلا يَحبِسِ البَولَ ولَو عَلى ظَهرِ دابَّتِهِ.
هر كس مى‏ خواهد مثانه‏ اش به عارضه ‏اى گرفتار نشود ، پيشاب(ادرار) خود را نگه ندارد ، حتّى اگر كه بر پشت مَركب خويش نشسته باشد .

طبّ الإمام الرضا عليه‏السلام ، صفحه 35 -  بحار الأنوار ، جلد 62 ، صفحه 323

امام باقر (ع) مي فرمايد:
طولُ الجُلوسِ عَلَى الخَلاءِ يورِثُ الباسورَ .  
زياد نشستن در آبريزگاه (توالت)، بواسير مى‏ آورد .

كتاب من لايحضره الفقيه ، جلد 1 ، صفحه 28 ، حديث 56   

بحار الأنوار ، جلد 80 ، صفحه 186 ، حديث 41

 

رسول اكرم (ص) مي فرمايد:
شُمُّوا النَّرجِسَ و لَو فِي اليَومِ مَرَّةً ، و لَو فِي الاُسبوعِ مَرَّةً ، و لَو فِي الشَّهرِ مَرَّةً ، و لَو فِي السَّنَةِ مَرَّةً ، ولَو فِي الدَّهرِ مَرَّةً ؛ فَإِنَّ فِي القَلبِ حَبَّةً مِنَ الجُنونِ وَ الجُذامِ وَ البَرَصِ و شَمُّهُ يَدفَعُها .
 [گُل] نرگس را ببوييد ، هرچند در روز يك بار ، هر چند در هفته يك بار ، هر چند در ماه يك بار ، هر چند در سال يك بار ، و هر چند در همه عمر ، يك بار؛ چراكه در قلب ، هسته‏ اى از ديوانگى ، جذام و پيسى وجود دارد و بوييدن نرگس ، آن را دور مى‏ كند. 

بحار الأنوار جلد 14 ، صفحه 36 ، حديث 3368

امام صادق (ع) مي فرمايد:
خُذ مِن شارِبِكَ وأظفارِكَ في كُلِّ جُمُعَةٍ ؛ فَإِن لَم يَكُن فيها شَيءٌ فَحُكَّها لا يُصيبُكَ جُنونٌ ولا جُذامٌ ولا بَرَصٌ .
در هر جمعه ، اندكى از سبيل و ناخن‏هاى خود را بگير؛ و اگر هم چيزى وجود نداشته باشد ، آن را [كمى] بساى ، ديوانگى ، جذام و پيسى به تو نمى‏ رسد .

بحار الأنوار ، جلد 76 ، صفحه 122 ، حديث 12

رسول اكرم (ص) مي فرمايد:
إنَّ اللّه‏َ عز و جل أوحى إلى موسَى بنَ عِمرانَ أنِ ابدَأ بِالمِلحِ وَاختِم بِالمِلحِ ؛ فَإِنَّ فِي المِلحِ دَواءً مِن سَبعين داءً ، أهوَنُهَا الجُنونُ ، وَالجُذامُ ، وَالبَرَصُ ، ووَجَعُ الحَلقِ وَالأَضراسِ ، ووَجَعُ البَطنِ .
خداوند عز و جل به موسى بن عمران ، وحى فرستاد كه : «غذا را با نمك ، آغاز كن و با نمك ، پايان ده ؛ چرا كه در نمك ، درمان هفتاد درد است كه كمترين آنها ، ديوانگى ، جذام ، پيسى ، گلودرد ، دندان‏درد و شكم درد باشد» .

بحار الأنوار ، جلد 66 ، صفحه 398 ، حديث 21

امام صادق (ع) مي فرمايد:
الحِنّاءُ عَلى أثَرِ النّورَةِ أمانٌ مِنَ الجُذامِ والبَرَصِ .
  حنا كردن ، در پى نوره كشيدن ، مايه ايمنى از جذام و پيسى است .

بحار الأنوار ، جلد 76 ، صفحه 89 ، حديث 6

رسول اكرم (ص) مي فرمايد:
مَنِ اطَّلى وَاختَضَبَ بِالحِنّاءِ آمَنَهُ اللّه‏ُ تَعالى مِن ثَلاثِ خِصالٍ : الجُذامِ ، وَالبَرَصِ ، وَالآكِلَةِ إلى طَليَةٍ مِثلِها .
هر كس حنا بر بدن خود بمالد و با آن خضاب كند ، خداوند ، او را تا هنگامى كه بخواهد ديگر بار خضاب كند ، از سه چيز در امان مى‏ دارد : جذام ، پيسى و خوره .                      

بحار الأنوار ، جلد 76 ، صفحه 90 ، حديث8
 

امام صادق (ع) مي فرمايد:
غَسلُ الرَّأسِ بِالخَطمِيِّ في كُلِّ جُمُعَةٍ ؛ أمانٌ مِنَ البَرَصِ ، وَالجُنونِ .
شستن سر با خَطْمى در هر جمعه ، مايه ايمنى از پيسى و ديوانگى است . 

بحار الأنوار ، جلد 76 ، صفحه 87 ، حديث 8

اتاق بهداشت مدرسه...